Scott, de enthousiaste kwispelaar

Scott is een flatcoated retriever van net 5 jaar oud,hij is geboren met een
knikstaart ( aangeboren afwijking aan de wervels )

Aan het einde van zijn staart zat een scherpe knik.

Toen wij afgelopen zomer gingen verbouwen stond er overal rommel in huis en toen heeft Scott het einde van zijn staart opengeslagen tegen een stapel
tegels.
Honingzalf erop gedaan en verbonden met petflex,elke keer als het net weer
dicht was sloeg hij de staart weer open. 
Het bloed zat echt overal,tot bovenaan de muren.

Vanwege de knik die op het einde zat was de staart al heel erg gevoelig voor
verwondingen,maar nu was het einde zoek.
Op een gegeven moment gaf Scott veel pijn aan en zag de wond er niet goed
uit,naar de dierenarts gegaan en helaas zat er een flinke ontsteking tot in
het bot.
Amputeren was de enige mogelijkheid,met pijn in mijn hart heb ik toen
besloten dat de staart voor een groot deel eraf zou gaan.
De dag voor de amputatie zijn we al begonnen met een injectie antibiotica.
Ik ben zelf bij de narcose gebleven en dat ging eigenlijk allemaal heel
rustig.

Na 2 uur mocht ik Scott alweer ophalen, en volgens de dierenarts zou hij die
dag geen pijn meer mogen hebben vanwege de toegediende pijnstilling.
Tegen 17.00 s'middags gaf Scott zoveel pijn aan dat ik terug ben gegaan naar
de dierenarts,ze hebben hem toen een injectie met morfine gegeven.
Scott ging helemaal aan het trippen en we hebben de hele nacht opgezeten met een hond die totaal de kluts kwijt was.
In eerste instantie leek alles goed te genezen maar na de 2e wondcontrole
bleek dat Scott allergisch was voor leukoplast.
Overal waar de leukoplast had gezeten was de huid vuurrood en opgezet,ook de stomp ging aan het ontsteken.

De dierenarts zag het somber in en schreef weer antibiotica voor.
In het slechtste geval moest er weer geopereerd worden.
Scott was trouwens helemaal aan het veranderen,hij was bang in het donker en leek dingen te zien die er niet waren.
Als het verband eraf ging was hij helemaal in paniek,hij keek dan naar de
stomp en ging als een dolle rondrennen.
Het verband moest eraf blijven om de wond te laten drogen,maar het ging van kwaad naar erger.

Aangezien ik in het verleden al eens hele goede ervaringen gehad heb met
homeopatie en Bach bloesem heb ik Abrith om raad gevraagd.
S'nachts een lange mail gestuurd en daarin alle  vragen beantwoord die van
belang waren om een goed inzicht te krijgen,s'morgens had ik al antwoord van haar :-)

Meteen dezelfde dag al begonnen met de Bachdruppels en 2 dagen later met  de rest van de pillen begonnen ( moesten besteld worden )
Ik merkte na een paar dagen al echt verschil,ook zag de stomp er steeds
beter uit,het gevaar was geweken!!!
Na een week ter controle naar de dierenarts en die keek echt op, zo mooi was het aan het genezen.

Mijn dierenarts is niet voor homeopathie en bach bloesems maar ze moest toch toegeven dat het gewerkt heeft.
Na 3 weken mochten eindelijk de hechtingen eruit ,alles was goed genezen!!

Scott is weer helemaal de oude,vrolijk en zonder pijn.

Zonder hulp van Abrith was dit nooit gelukt en ik ben haar dan ook zo
dankbaar,dankzij haar heeft Scott in ieder geval nog de rest van de staart
mogen behouden.

Abrith ,heel heel erg bedankt namens mij en Scott xxx