Guapa, de hond die jaren in een donker hok heeft geleefd

Guapa is ongeveer tien jaar oud en heeft een heel pittig verleden.
Ze was 6 jaar toen ze vanuit Spanje naar Nederland kwam en bij de huidige eigenaar kwam wonen.
In Spanje heeft ze onder zwaar erbarmelijke omstandigheden geleefd, ze leefde 6 jaar lang in een klein en donker hok.

Eten werd af en toe eens naar binnen gegooid en meer contact met de buitenwereld was er al die jaren niet.
Helaas is Guapa in die tijd ook ernstig mishandeld.
Toen Guapa door een stichting naar Nederland was gehaald is ze eerst in een opvang gekomen waar ze naar twee dagen een nestje puppy's ter wereld bracht.
Ze was erg zorgzaam voor de kleintjes en toen de zoogperiode voorbij was werd ze bij de huidige eigenaar in opvang geplaatst omdat het gezin daar uit 5 personen bestond wat wel heel erg veel was voor Guapa.
Vanuit de opvang heeft de eigenaar Guapa geadopteerd en samen hebben ze al heel veel overwonnen.

Guapa is nog niet zo lang onder behandeling, en we willen hier samen met haar eigenaar haar verhaal met regelmatige updates plaatsen.
Waarom zullen mensen zich nu afvragen.
Om te laten zien dat ook deze honden het waard zijn om te leven, om een kans te krijgen en deze hond echt zoveel te bieden heeft.
Om te laten zien wat voor enorme aanpassingsvermogen deze hond heeft ondanks de ontberingen die ze heeft moeten ondergaan.
Dat ze toch weer durft te vertrouwen, ondanks dat het de mens was die haar zoveel leed heeft aangedaan.
Een hond die haar eigen veilige wereld heeft opgebouwd, en het doorzettingsvermogen van de eigenaar ondanks de praatjes ,de verhalen en meningen van mensen die het dachten beter te weten.
Guapa, de hond die het begrip geluk in een ander perspectief zet en laat zien dat mensen niet altijd voor dieren moeten denken.
Ik (Abrith) ben er trots op om u hier het verhaal van Guapa en haar baasje Loes te mogen laten lezen.
Wil je reageren op het verhaal of een berichtje naar Loes en Guapa sturen?
Dat kan via de praktijk, abrith@xs4all.nl en ik zorg dat het bij loes en Guapa komt.

Loes en Guapa, jullie zijn beiden kanjers!

Onderstaand verhaal heeft de eigenaar 4 jaar geleden geschreven.
Guapa was eerst bij haar in de opvang en later door haar geadopteerd.
Daaronder gaan we verder met het heden, dus hoe het nu is met regelmatige updates.
Guapa.(2004)

Het is alweer 2 jaar geleden dat ik Guapa'tje heb opgehaald.
In mijn auto lag ze tussen mijn achterbank en stoel op de grond te klappertanden en te bibberen.
De weg van mijn auto naar mijn huis was een regelrechte ramp.
Toen ze in mijn huis kwam, rende ze meteen de eerste de beste deur in.
Dat was Michels oude kamer, nu PC-kamer.(Michel is mijn zoon)
De was ook de enige kamer waar vloerbedekking in lag.

De eerste dagen heeft Guapa daar gebivakkeerd.
Ik heb haar eerst even laten wennen, en daarna ben ik voorzichtig langs haar gelopen, even snel geaaid en meteen doorgelopen.
Na een paar dagen heb ik wat vaker dit ritueel herhaald.
Zo heb ik heel voorzichtig haar vertrouwen langzaam gewonnen.
Ze ging 2 stapjes vooruit, daarna 1 stapje achteruit en ze bleef maar klappertanden en bibberen.
Al werd het gelukkig wel steeds minder.

Toen kwam ze toch na een tijdje onder mijn bank in de huiskamer liggen.
De vloerbedekking in Michels kamer was ondertussen doorweekt dus die heb ik weggesneden.
Tijdenlang heb ik haar eten gevoerd, zij lag onder de bank en ik ervoor. (zie foto)
Maar ze begon inmiddels wel te kwispelen als ze mij zag.
Maanden later (zij kwam niet buiten) gaven mensen op een forum mij de raad om haar toch eens mee naar buiten te nemen.
(Het idee van honden kunnen niet gelukkig zijn op die manier en moeten naar buiten kunnen en lopen. Alleen heeft Guapa dat dus nog nooit eerder meegemaakt en is daar niet mee opgegroeid)

Oke, dat had ik dus op hun aanraden gedaan, 's morgensvroeg om ong. half 7 en eerst leek het redelijk te gaan.
Ik heb dit ong. 2 maanden vol gehouden.
Maar Guapa werd helemaal apatisch, kwispelde niet meer, vluchtte zelfs voor mij weg,en begon ook weer te bibberen en te klappertanden.
Dat ging dus helemaal niet goed, ze was het vertrouwen in mij inmiddels weer helemaal kwijt.
Ik ben er meteen mee gestopt, en volgde mijn gevoel.
Heel voorzichtig kreeg ze haar vertrouwen in mij terug al duurde dat wel weer een hele tijd.
Ik heb in die tijd contact met Marly gezocht voor een reading van Guapa, en heb haar een foto van Guapa opgestuurd.
Later kreeg ik het verslag wat veel duidelijk maakte.

Guapa heeft jaren lang in een donker hok gezeten,zonder enig contact met de buitenwereld.
Toen ze eindelijk kon ontsnappen is ze in haar run door een auto aangetikt.
Later kwam ze in het asiel van Buriana terecht waar ze werd verzorgt.
Ze vertelde ook aan Marly, dat ik mijn oren niet naar anderen moest laten hangen,maar op mijn gevoel moest afgaan.
Ze voelde zich fijn bij mij, en ze had aan mijn huis genoeg.
(De buitenwereld is eng, groot en vreemd voor Guapa, bedreigend zelfs met al die mensen en auto's)

Natuurlijk is het behoorlijk aanpassen geweest, want je kan ook niet even naar een dierenarts.

Vorig jaar zomer moest Guapa'tje bijvoorbeeld gesteriliseerd worden.(Toen ze dus net in Nederland was)
Dit nav een vermoedelijke baarmoederontsteking.
(even daar voor had ik haar geadopteerd), dus ben ik eens met mijn DA gaan praten.
Want je zal wel begrijpen dat ik Guapa niet zo even mee neem , de auto in en op naar de dierenarts kan.
Samen met de dierenarts hebben we toen een plan gemaakt.

Hij zou voordat de praktijk open ging naar mijn huis komen om Guapa in alle rust een slaapprik te geven.
Dus ong. half 9 kwam hij bij me thuis.
Terwijl ik op de grond zat heb ik Guapa heel rustig op mijn schoot genomen.
Daarna heb ik mijn hand voor haar ogen gedaan en kon de dierenarts tevoorschijn komen en haar die prik geven.
Al liggend onder een stoel is Guapa in slaap gevallen.
Zo hebben we haar heel voorzichtig in een mand gelegd, naar de auto gebracht en zo kwam ze dan in de praktijk.

Eerder dan verwacht belde de dierenarts me weer op om te zeggen dat Guapa'tje alweer een beetje bij was en weer naar huis kon.
Ik had met een buurman afgesproken dat we Guapa met zijn busje weer op zouden halen.
We kwamen bij de DA aan en ja hoor, daar lag Guapa'tje in haar mand op ons te wachten.
De DA en ik hebben haar naar het busje gebracht en we zijn snel met een nog slaapdronken Guapa naar huis gereden.
Toen we bij de lift stonden te wachten kwamen net allemaal kinderen aan,want net op dat moment ging te school uit.
Ik had even een dekentje over Guapa heen gelegd en aan de kinders gevraagd of ze een beetje stil wilde zijn, omdat Guapa anders heel bang was.
En die schatten waren heel stil.
Zo kwam Guapa weer thuis van haar avontuur.

Nu is ze in huis steeds waar ik ook ben, ze volgt mij overal.
Kom ik terug van boodschappen doen, staat zij al klaar om in mijn tas te duiken.
Als ik met Sam (mijn andere hond) terug kom en een brokje geef komt zij ook haar brokje halen.
Ze komt ook regelmatig naar mij toe om een knuffeltje te halen, en regelmatig hebben we hele gesprekken met elkaar.
ze bibbert en klappertandt nooit meer, als ze mij ziet begint ze enthousiast te kwispelen.
Als ik ga slapen en de honden krijgen een bakje met wat lekkers,rent zij al snel naar mijn slaapkamer en wacht hevig kwispelend op haar bakje.
S'nachts ligt ze dicht tegen mij aan.

Oh, wat een verschil met toen ze kwam.
Ze heeft 5 afschuwelijke jaren gehad,
ik hoop haar nog vele fijne jaren te kunnen geven.

Guapa anno mei 2009, 3 weken na start bach bloesemtherapie.
De laatste jaren is Guapa wel met stapjes vooruit gegaan.
Mij vertrouwt ze gelukkig en ze wil graag zijn waar ik ben, ze kwispelt steeds als ik maar even naar haar kijk.
Zit ik op de bank in de huiskamer, ligt zij er onder.
Zit ik achter mijn PC dan ligt zij in de mand die aan mijn voeten staat.
'S nachts ligt ze op het voeten-end lekker tegen mij aan.
Als ik boodschappen gedaan heb, staat zij samen met Sam en Astero (mijn andere twee honden) in de gang mij op te wachten en duikt gelijk in mijn tas om te kijken of er misschien iets lekkers te vinden is.
Maar klopt er iemand op mijn deur (de bel is stuk) dan vliegt ze meteen onder de bank of vlucht ze onder mijn bed.
Mensen zijn voor haar wezens die niet te vertrouwen zijn.
Als mensen bij mij binnen komen ligt ze "gevaarlijk" van onder de bank te grommen en laat ze haar tanden zien.

Mensen zijn dan ook bang voor haar, wat ook haar bedoeling is.(dan doen ze haar tenminste niks)
Ze wil wel overal bij zijn, dus je ziet haar dan heen en weer schuivelen onder bv de bank.
Sinds een tijdje kan mijn zoon haar aaien en knuffelen op een rustige manier.
Toen ik een keer de kamer binnen kwam, lag ze zelfs naast mijn zoon op de bank.
Hij durfde zich dan ook niet te bewegen omdat hij bang was dat ze gelijk weer weg zou springen.
Ik heb daar wel een foto van gemaakt, geweldig was dat van haar.
Guapa heeft de eerste paar jaar diazepan gekregen om haar angst een beetje te overwinnen.
Later zijn we overgegaan op clomicalm, maar die medicijnen hadden niet het juiste effect.
Ik zou n.l. ook heel graag willen dat ze alleen op het balkon durft zodat haar leefruimte iets groter wordt,en dat ze wat meer in huis rondloopt zonder dat ik er ben.
(Ze is alleen waar ik ben) 

Ong. 3.5 weken geleden ben ik begonnen met de Bach-druppels van Abrith.
6 keer per dag 4 druppels, dus om de 3 uur een dosering.
Na ong. 1,5 week ging Guapa al 2 keer heeeeeeel even alleen op het balkon.
Daarnaast is ze nu ook wat vrijer in huis.
Ze heeft zelfs een poging gedaan om met Astero te spelen.
Als er nu iemand aan de deur klopt staat ze samen met Sam en Astero aan het eind van de gang te blaffen terwijl ze vroeger weg vloog. Degene die aan de deur staat vindt het waarschijnlijk niet zo leuk, maar ik vind het geweldig van haar.
Op dit moment droomt ze veel en gromt ook in haar slaap, dus denk ik dat ze met behulp van de druppels haar verleden aan het verwerken is.
Dit had Abrith ook in het behandelplan gezet dat dit kon gebeuren en ik daar niet van moest schrikken.

Nu zijn we over gegaan op 4 keer per dag 4 druppels, dus ben ik erg benieuwd hoe het verder zal gaan.
Dat zal ik natuurlijk weer laten weten in een volgende update

Update Guapa 29 mei 2009;

Guapa gaat lekker, ze gaat nu elke dag toch even op het balkon kijken om aan de planten te snuffelen.
Ook als er nieuwe dingen in de kamer zijn b.v. een plant of een vaas met bloemen, worden die besnuffeld.
Verder gaat ze nu vaker op de bank liggen i.p.v. er onder.
(maar wel op mijn plekje) daar wacht ze dan op haar plakje worst met de druppels.
Als er visite komt, komt ze nu met haar kopje onder de bank vandaan om de visite te vertellen niet dichter bij haar te komen.
( dat doet de visite dan ook niet)
Eerst zagen de mensen alleen haar zwarte neus, sommigen dachten dan ook dat het een klein hondje was.
Nu zien ze dat ze toch wat groter is.
Ze gaat nu regelmatig in de huiskamer liggen terwijl ik achter mijn PC zit.
Dit zijn toch weer aardig wat stapjes vooruit.

Loes
  
            Loes en Guapa

Update Guapa juli;
weer even een up-date'tje over Guapa.
 
We zijn weer een paar weken verder en ondertussen aan het derde flesje Bach Bloesen-druppels begonnen.
Er zijn al wat kleine veranderingen in de samenstellingen van de flesjes geweest.
Wanneer ik met de andere honden ga wandelen wil Guapa wel even op de galerij kijken,want ze is toch wel nieuwsgierig.
Maar als er iemand aan kwam lopen vluchtte ze gelijk naar binnen.
Nu is dat anders, ze begint nu eerst te blaffen en als die persoon dichterbij komt vlucht ze pas weg.

Alleen begint ze nu wel te piepen als we weg gaan, maar dat hoort bij haar verwerking en daar wordt nu aan gewerkt.
Als we thuis komen staat ze kwispelend in de gang op ons te wachten en dan wordt iedereen begroet.
Wanneer ik op het balkon de duifjes ga voeren huppelt Guapa lekker achter mij aan om te kijken wat er beneden gebeurd.
Als ik dan na het voeren het eten klaar ga maken blijft Guapa zelf nog een tijdje op het balkon, iets wat ze eerst beslist niet deed.
Krijgen de honden een kluif, pikt ze als ze de kans krijgt het kluifje van een ander want die is natuurlijk veel lekkerder.
Ook blijft ze nu staan als ik haar kam of losse haren uit haar vacht pluk.
ja, ze gaat lekker vooruit.
Groetjes;
Loes en Guapa

Update Guapa begin september;

Michel heeft contact met Guapa gezocht, toen hij hier was.
Ze vertelde hem dat ze het hier erg naar haar zin heeft, alleen heeft ze af en toe een aanvalletje van paniek.
Dat is vooral als er iets gebeurt dat ze niet gewend is.
Dus als alles normaal gaat dan is het goed maar onverwachte dingen zijn nog moeilijk.
Guapa en Boetha ( het logeer-hondje) beginnen al naar elkaar toe te trekken,dat is erg leuk om te zien.
'S nachts slapen ze al naast elkaar op mijn voeten-end.

Als ik met de honden een wandeling ga maken, dan piept ze wel, maar ik laat haar dan eerst even op de galerij naar beneden kijken.
Wanneer we dan terug komen staat ze ons weer vrolijk op te wachten.
Als ik boodschappen heb gedaan, staat ze me samen met de anderen op te wachten en duikt de boodschappentas in op zoek naar iets lekkers.
Toen ik gisteren thuis kwam wilde Guapa ook met mij spelen.
ze sprong al tegen mij aan, en rende daarna weg, omkijkend of ik er wel aan kwam.
ze is en blijft een heerlijk ding.

Groetjes,
Loes en Guapa
 

Update Guapa Begin oktober 2009;
Hoi Abrith.

Ik wil je even een up-date'tje schreven over Guapa, want het is alweer een tijdje geleden.
'S morgens als ik met Sam en Astero naar buiten ga,krijgt Guapa steeds meer belangstelling voor wat er beneden gebeurt.
Dan blijven Sam, Astero en ik ook even wat langer wachten voor we naar buiten gaan.
Als we terug komen heeft Guapa regelmatig een speel-manie.
Ze springt dan tegen mij op en rent dan hard weer weg.
Als ik de duifjes voer geef, gaat ze ook mee het balkon op en blijft daar ook langer.
Ze blijft dan naar beneden kijken.
'S avonds komt ze steeds vaker naast mij op de bank liggen i.p.v. er onder.
Ook ligt ze nu altijd op mijn voeten-end i.p.v. onder mijn bed.
Dus je ziet het, ze gaat lekker.
Dit wil ik je even laten weten.
groetjes,

Loes.