Flint, de Toller die zich er niet onder laat krijgen

Flint is een NSDTR van bijna 7 jaar oud. (Nova Scotia Duck Tolling Retriever)

Flint is als puppie van 8 weken bij ons komen wonen.
Flint was een vrolijke en zeer opgewekte pup.
Leergierig en werkt heel graag voor zijn baas.
Maar al snel begonnen de problemen met zijn gezondheid.
Het een na het andere volgde zich in een rap tempo op.
Hij was besmet met het papiloma virus waardoor er wratten in zijn keel groeide.
Flint werd hier meerdere malen aan geopereerd om de wratten weg te halen.
Met twee jaar werd hij geopereerd aan beide ellebogen ivm elleboogdysplasie.

Na een hele lange tijd van revalideren, niet mogen werken en maar rustig aan doen zag ik Flint gewoon veranderen en helemaal in zich zelf keren. Hij was niet vrolijk meer.
Hij had een treurige blik in zijn ogen,gewoon zielig voor hem.
Ik besloot om voor Flint een kameraad te zoeken, en zo kwam Fellow, het maatje voor Flint bij ons wonen.
Fellow is net als Flint ook een toller het klikte meteen tussen die twee.
Het zijn twee handen op een buik.
Ik zag dat het Flint goed deed, hij werd weer wat vrolijker, speelde lekker mee, en ging weer graag mee op pad.

Maar helaas na een paar maanden kreeg Flint epilepsie.
Zijn aanvallen waren in het begin niet zo zwaar, en duurden ook niet zolang.
Er zaten soms twee maanden tussen, dan 8 maanden en dan volgde het zich weer sneller op. 
Na 3 jaar aanvallen zag ik toch dat de aanvallen langzaam maar zeker steeds zwaarder werden, en het langer duurde voordat hij opknapte.
De tijd van een aanval duurde ook langer. 
Flint begon te veranderen en zijn karakter leed eronder.
Normaal zou Flint geen vlieg kwaad doen,hij heeft nog nooit ruzie met een andere hond gehad.
Er kwam onder tussen nog een hond bij ons wonen  ook een reu genaamd Yuma en dat accepteert hij allemaal. In huis ging het dus goed.

Maar buiten ging hij zich vreemd gedragen ten opzichte van andere honden, en dat was vooral merkbaar na een aanval. Hij wilde dan geen enkele hond bij zich in de buurt, en blafte dan op alles en iedereen.

Hij gromde na een aanval zelfs weleens op de andere honden, hij voelde zich dus echt niet lekker na z’n aanval.

Na zijn laatste aanval is Flint buiten van de trappen afgevallen en kneusde hierbij zijn rug.
Het geestelijke herstel duurde maar liefst 4 dagen, hij lag maar wat  zeurde de hele tijd en was in zichzelf gekeerd. Hij liep die dagen doelloos rond.

Toen besloot ik om contact te zoeken met Abrith.

Ik kan haar al jaren en ze heeft me in het verleden goed geholpen met alle ziektes en gedoe rond om Flint. Met mijn derde hond  heeft ze ook heel goed geholpen.

Dus heb ik ook voor Flint de vragenlijst ingevuld en is Abrith op zoek gegaan voor de juiste homeopathische medicijnen voor Flint zijn rug en bachbloesem  om hem beter door de aanvallen te krijgen. (Dat het herstel sneller gaat en hij dus niet zo lang afwezig blijft)
Gelukkig heeft hij tot nu toe nog geen aanval gehad, maar ik merk wel dat hij sinds hij bachbloesem krijgt iets opener aan het worden is.
Na lange tijd ligt hij ‘s avonds weer lekker bij ons in de kamer, en vlucht niet meer altijd naar buiten.
Je ziet al kleine veranderingen.
Ik hoop dat hij weer lekker in zijn vel  komt te zitten en dat hij nog wat jaartjes mag genieten.

Dank je wel Abrith voor je goede begeleiding en je inzet voor mijn honden.

Groet Pascale.

Flint , Fellow en Yuma.