Donna, die veiligheid uit vastigheid haalde

Donna komt officieel uit Spanje en is dus sinds een jaar in Nederland.
In Spanje heeft ze eerst baasjes gehad, daarna is ze in een dodingsstation terecht gekomen.
Daar is ze gelukkig weer uit gehaald en zo is ze via een stichting bij ons gekomen dus in een korte tijd is ze van de hemel naar de hel gegaan en weer terug.

De eerste paar maanden was er niks mis met haar.
Ze volgde me wel overal en kwam wat nerveus over.
Ik stond er verder niet bij stil totdat ik de honden eigenlijk op 2 tijdstippen wou gaan voeren.
Normaal staan er de hele dag brokken en Donna weigerde te gaan eten.
Wat ik ook voor zette, ze wou niks, ze trok zich helemaal terug en was geen vrolijke Don meer.
Op aanraden van Abrith heb ik toen onmiddellijk de bak brokken weer terug gezet en ja hoor madam klaarde weer wat op.
In de vakantie ging het helemaal mis ze was mee in de caravan en heeft de eerste week niks anders gedaan dan spugen spugen spugen.
Ze was echt helemaal van slag.

Dit had ze ook vaak als er vreemde mensen binnen kwamen in huis of als ze mee ging op visite.
Ze heeft eens een avond bij mijn wandelvriendin die ze toch heel goed kan 2 uur lang bang in een hoekje gezeten.
Ook als je je stem maar even verhief sloop ze al weg om of in een hoekje te zitten of de boel onder te spugen.
En toen begon het ons op te vallen dat Abrith gelijk had.
Donna hield niet van veranderingen bij het minste of geringste begon ze te spugen of ging depressief in een hoekje liggen.
Als ze mee mocht op visite bleef ze de hele avond verdrietig op mijn schoot zitten,en meegaan naar het werk vond ze vreselijk. 

Abrith dacht dat ze wel iets voor Donna kon doen dus we zijn begonnen met een ellenlange vragenlijst die we zo goed mogelijk in hebben gevuld.
Haar idee was dat Donna voor zichzelf haar veiligheid uit vastigheid haalde, dus er moesten geen onverwachte dingen gebeuren.
Aan de hand van de vragen stelde Abrith een remedie samen en we begonnen op 31 augustus met de druppels.

Binnen een week zagen we al resultaat.
Donna sliep vaster,was vrolijker en gewoon dartelende Donna zoals we haar altijd noemden.
Het ging beter en beter met Donna ze was vrolijk,actief en had er lol in om overal mee naar toe te gaan.

Na 5 weken had ik de proef op de som genomen en haar mee naar werk genomen.
Haar gedrag was werkelijk verbluffend, ze rende en speelde de hele tijd met een collega en zat fier en blij in de auto.
Ook als ze mee mocht naar mijn ouders of naar de buren was ze happy ze durfde op vreemde mensen af te stappen.
Toen er laatst een vriendin kwam logeren die 2 honden mee had, maakte dat voor Donna helemaal niks uit, werkelijk verbluffend.
Eerder had ze bij dit soort dingen boos/depressief vanuit haar mandje liggen kijken.
Echt een merkbaar verschil!

En wat helemaal opviel is dat Donna ineens voor mij durft te lopen,eerder liep ze altijd achter mij zodat ze me kon zien.
Ze week dan geen meter van mijn zijde.
Nu moet ik af en toe gewoon even kijken waar ze is 

Toen de druppels bijna op waren moesten we minderen om te kijken hoe ze het zonder druppels zou doen.
Dit ging niet zo goed Donna werd al snel weer wat onzekerder en depressief.
Hieraan kon je echt goed zien hoe goed de druppels waren.
Gelukkig kregen we supersnel een nieuw flesje en ze klaarde weer helemaal op.
Ze kreeg wel minder druppels maar tot 12 druppels per dag was echt het minimum.
Iedere keer als we minderden zakte ze weer terug.

Na raadplegen van Abrith kregen we een ander flesje met een iets andere remedie toegevoegd zodat Donna hopelijk wat meer dingen "loslaat"
Ik ben nog steeds blij dat we Abrith hebben leren kennen en dat ik zo'n totaal andere en vooral blijere hond er voor terug heb gekregen.

Heidi en Donna

Update Donna; (December 2008)
Inmiddels zijn we aan de 3e fles met druppels begonnen. 
Abrith heeft er een iets andere remedie bij in gedaan omdat don niet meer zonder de druppels kon.
Nu zijn we langzaam, heeeeeel langzaam aan afbouwen

We zitten nu op 1x5 en 1x4 druppels per dag en elke 2 week gaat er een druppeltje af en oohwww ze doet het zo goed.
We zijn ook met de clickermethode begonnen om Donna gewoon wat leuke dingetjes te leren.
Ze is namelijk nogal een stijfkop hebben we nu door.

In het begin, toen we net met de druppels begonnen was ze bang voor het geluid van de clicker dus zijn we daarmee gestopt.
Na wat weken druppels zijn we weer met de clicker begonnen en madam lacht nog net niet wanneer ik de clicker pak.

Ze is vrijdag zelfs mee geweest de stad in.
Dit was toch wel een echte vuurdoop het was druk ,een hoop kerstmannen en koren.
Wie zou daar nou niet gillend van wegrennen?

Donna dus niet, waar ze eerder in het 1e de beste hoekje stond te trillen van angst zat ze nu alles te bekijken.
Ze had de grootste lol met allerlei verkopers die met haar stonden te kroelen { ik moest alleen wel 50x uitleggen dat ze niet gromt maar een scheve beek heeft} en de kerstman was vanaf mijn arm ook niet eng!!!!
Normaal zou ze dit echt doodeng vinden en het al helemaal niet leuk vinden wanneer mensen (voor haar vreemden) haar aan zouden halen.

Alleen de plastic koe bij bart smit moest aangevallen worden ,maar goed als dat alles is.

Kortom, Donnatje gaat als een speer!!!!!!!!!!!!!!

En ik? ik ben alleen maar blij en blijf me verwonderen over wat een paar druppels met een hondje kunnen doen...

Abrith bedankt!
Heidi en Donna